สวัสดีวันสิ้นปี 2012 ค่า

 

นานแล้วที่บล็อกร้างแห่งนี้ไม่ได้ลงแฟนฟิคเลย  นับว่าฟิคนี้เป็นฟิคส่งท้ายปีเลยทีเดียว ฮา

เป็นฟิคสั้นที่เกิดจากความเพ้อ  จึงเขียนได้สั้นมากๆ (แน่นอนว่าสปอยตอนที่ 13 เต็มๆ)

 

 

สุขสันต์วันปีใหม่ค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Title : [Fanfiction K Project]   Red Memory

Author : Kukuri~~~

Pairing: Munakata x Mikoto

Rate: G

คำเตือน :  ฟิคนี้สปอยตอนที่ 13 อย่างรุนแรง  ใครยังไม้ได้ดูหรือไม่อยากถูกสปอยก็ปิดได้เลยจ้า Embarassed

 

 

 

 

....ตอนที่นายโอบกอดฉัน  นายรู้สึกอย่างไรนะ....สุโอ...

 

 

 

                ปุยหิมะสีขาวยังโปรยปรายลงจากท้องฟ้า  เสียงของสายลมแผ่วพัดผ่านตัวพวกเขาทั้งคู่  ทิวทัศน์รอบตัวพวกเขาล้วนมีแต่สีขาว  แต่น่าแปลกเหลือเกินในสายตาของเขามีแต่สีแดง

 

 

 

...สีแดง....

 

 

“ขอโทษนะมุนาคาตะ....”

 

 

“พอแล้วล่ะ...”

 

 

 

                เสียงของสุโอยังเต็มไปด้วยความเหนื่อยหน่ายเช่นเคย  แต่สำหรับมุนาคาะตะแล้วมันกลับทำให้เขาร้อนรนใจกว่าเดิม  ราวกำลังบ่งบอกว่าคนตรงหน้าเตรียมใจรับผลการกระทำที่เกิดขึ้น

 

 

                ดาบดาโมเคสค่อยๆ แตกสลายพังทลาย  และร่วงหล่นลงมา  แต่ใบหน้าสุโอกลับยิ้มรับมันอย่างเต็มใจ

 

 

....ไม่นะ...

 

                ตั้งแต่เมื่อก่อนจนถึง ณ บัดนี้  มุนาคาตะยังไม่เข้าใจความคิดของคนตรงหน้า   แม้กระทั่งตอนนี้....สุโอ  เพื่อล้างแค้นให้ทาทาระ โทสึกะ  นายถึงยอมสละชีวิตตัวเอง....

 

 

...ทำไมกัน....

 

                “คุณรู้อยู่แล้วใช่มั้ย  ว่าผมต้องทำแบบนี้” มุนาคาตะได้แต่กระซิบในใจเท่านั้น 

 

                ดาบคาตานะในมือยังเสียบอกของชายหนุ่มผมแดงไม่ขยับ  มุนาคาตะมองภาพตรงหน้าที่มีแต่สีแดง  เห็นเลือดสีแดงอุ่นของชายตรงหน้า ผู้ชายที่เข้ามองว่าเป็นศัตรูมาตลอด

 

 

แม้ใจจะไม่ยอมรับว่า  เป็นผู้ชายคนเดียวที่เข้าใจตัวเขาดีที่สุดก็ตาม....

 

                ร่างของสุโอค่อยโอบร่างๆ ของมุนาคาตะอย่างแผ่วเบา  ฝ่ามืออุ่นท่ามบนไหล่ของเขา  สุโอเอ่ยเสียงกระซิบแผ่ว

 

 

 

 

“.........”

 

 

 

 

                ใจของมุนาคาตะเต้นรุนแรง  ภายใต้ใบหน้าเรียบที่เก็บความรู้สึกมาโดยตลอดเขารู้สึกถึงความร้อนผ่าวที่ดวงตาทั้งสองข้าง... พร้อมกับร่างสูงที่ทิ้งน้ำหนักกอดตัวเขาอย่างหมดแรง

 

 

“นี่คือสิ่งที่นายต้องการสินะ  สุโอ” มุนาคาตะกระซิบแผ่ว  เลือดสีแดงอุ่นจากตัวคนตรงหน้ายังไหลไม่หยุด  เขาปล่อยให้ร่างนั้นโอบกอดตัวเขาต่อไป   ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ดวงตาทั้งสองมีหยาดน้ำอุ่นไหลออกมา

 

....สุดท้ายนายก็เลือกตามคนที่นายรักไป.....

 

 

 

.................................................................................................................................

                 

ทุกอย่างมันเกิดขึ้นตรงหน้า และสูญสลายไปตรงหน้าเช่นกัน...

 

                มุนาคาตะเดินตรงไปเรื่อยๆ บนถนนกว้างที่มุ่งสู่ทางออกจากเกาะ  ในมือของเขายังกำต่างหูของสุโอที่เขาถอดมันออกมา  ราวกับหุ่นยนต์ที่ไม่มีชีวิตจิตใจ

 

 

 

                ใบหน้าหล่อเหลายังคงมองตรงไปข้างหน้า  ไม่สนใจลมแรงที่พัดพาหิมะกระทบเข้ามา  ความเย็นของมันไม่อาจกระทบกระเทือนใจของเขาได้

 

 

....เพราะเขาได้ละทิ้งความรู้สึกไปแล้ว...

....สุโอ...

 

                ชายหนุ่มผมสีครามเงยหน้ามองหิมะที่ยังตกหนัก....  แม้เหตุการณ์เพิ่งจะผ่านพ้นแต่มันกลับย้ำชัดในความทรงจำ

                ประกายสีแดงของต่างหูสะท้อนออกมา  สีแดงของมันช่างเหมือนตัวของเขาจริงๆ

 

 

....สีแดงของกษัตรีย์สีแดง...

...สุโอ  มิโคโตะ....

 

......................................................................................................................[END]

 

 

จบฟิคเวิ่นแล้วค่ะ  ที่แต่งฟิคนี้ออกมาเพราะอยากส่งท้ายให้กับตอนจบของอนิเมะเรื่องนี้

 

เป็นอนิเมะที่ตอนแรกๆ เราทั้งบ่นทั้งติ  เพราะฉากแอคชั่นที่มันทำซะสวยเกินไป (คือ ฉากสู้บางฉากเนี่ยถ้าเป็นชีวิตจริงคงโดนแทงตายแล้ว = =") เนื้อหาเบาบางเสียจนคิดว่าจะเลิกดูถ้ามันยังไม่เข้าเนื้อหาสำคัญ

 

....แต่หลังจากพ้นตอนที่ 7 เนี่ยแหละ  ถึงได้ติดเรื่องนี้หงอมแหงม

 

โดยเฉพาะคู่นี้! มุนาคาตะ x มิโคโตะ  พวกเอ็งสองคนทำให้ฉันรู้สึกก๊าวใจมาก (คู่อื่นในเรื่องก็ชอบนะคะ  แต่ชอบหนุ่มแว่นเป็นการส่วนตัว ฮา)

 

คาดว่าใครที่ดูตอนที่ 10 คงหวีดเรื่องเหมือน จขบ. กับหนุ่มแว่นมุนาคาตะ และมิโคโตะ เมื่อเห็นภาพนี้

 

(หัวใจวายเมื่อเห็นฉากนี้  รู้เลยว่าเซอวิสสายวายเต็มที่)

 

 

 

แต่หลังจากนี้ใครจะคิดว่าตอนจบมันจะช็อกแบบนี้ 

 

ขอลงรูปสปอย ตอนที่ 13  หลังจากนี้ขอสาดรูปอย่างเดียว

 

 

 
 
 
(มิโคโตะ  นายพูดอะไรกับมุนาคาตะ.... ทำเอาฉันจิ้นต่อไปไม่ถูกเลย)
 
 
 
 
 
 
ก่อนจะจบเอนทรีย์  ขอลงท้ายด้วยเพลงของ Anna
 
 
 
 
 
ไว้เอนทรีหน้าพบกันใหม่นะคะ
 

Comment

Comment:

Tweet

มิโคโต้!!!!!!!!!!!!!!! ;A; ฉากนี้ทำเรานํ้าตากระเด็นเลยค่ะ

#6 By Umi_yo on 2013-03-22 19:55

สุดยอดคู่พ่อแม่นี่เองงงง////ตรบบบบ
ชอบคู่นี้ตรง....มันเข้าใจกันแบบไม่ต้องพูด   (ฟังดราม่าซีดีแล้วแบบ....พวกแกยิ่งพูดยิ่งไม่เข้าใจกันนะ  55555  มุนาคาตะเป็นพวกเล่นคำทั้งเสียดแทงทั้งยิงมุข  แต่สุโอดันเป็นพวกทื่อๆ  ไม่รับมุขอะไรเอาซะเลย  กลายเป็น  พวกแกอย่าพูดกันเลย  ) 
โอ๊ย   เล่นตอนดราม่าน้ำตาซึม  
ณ  จุดๆนี้  หลงรักโฮมระแบบไม่รู้ตัวเลย  แล้วก็เศร้าไปกับมุนาคาตะด้วย  (อุตส่าห์ช่วยสุโอมาตั้งแต่ต้นเรื่อง  ดันมาลงดาบเสียเอง   เรียกว่าช่วยได้ไหมเนี่ย )
ชอบฟิคนี้คะ  กำลังมโนอยู่เลย  สุดท้ายก็เหลือคนที่รักข้างเดียว  ฮือออ

#5 By SD May on 2013-02-10 09:10

ทำไมเราเพิ่งเห็นฟิคนี้ #กรีดร้องงงงงงงงงงงงงงงงง
มันอินเนอร์มากค่ะ มุนาคาตะซังน่าสงสารอะะะะะะะ ฮือออออออออ
แต่คู่แดงน้ำเงินมันฟินตรงมันจบแบบนี้แหละค่ะ! ดูตอนสาม ตอนสิบแล้วหวีดแล้วกรี๊ดอีก ผกก.เซอร์วิสมาซะเต็มที่ ไหงตอนจบทำอย่างงั้นล่ะค่าาาาาาาาา
คือเรา...เจ็บมากค่ะแบบชอบคู่นี้แล้วก็สองคนนี้ที่สุดในเรื่อง ดูตอนจบกี่รอบก็ยังร้องไห้อยู่เหมือนเดินฃม
ตย.ภาคสองมีประโยคหนึ่งที่มุนาคาตะซังพูดว่า 'นายรู้สึกอย่างนี้เองสินะ สุโอ' นี่มันแบบ...คือมุนะซังเข้าใจแล้วใช่ไหมคะ? ว่าทำไมมิโคโตะซังทำอย่างนั้น มันแบบ....เจ็บปวดดดดดดดดด
ตรงที่มิโคโตะซังบอก 'นายพูดพอแล้ว.. มุนาคาตะซัง' แล้วยิ้มให้เป็ฯครั้งสุดท้ายนี่มัน... #ทิชชู่มากองเลยเหอะ!!
เราก็แต่งฟิคระลึกถึงตอนจบไว้ค่ะ ผกก.นะผกก.ทำกันได้! ช่วงจบใหม่ๆ มีคนเอารูปฉากนี้คู่นี้ไปเทียบกับโค้ดกีอัสของคู่สุลู่ด้วยค่ะ! มันเป๊ะะะะ มันใช่มาก ฮือออออออออ
ปล.ขออภัยถ้าเม้นท์ยาวเกินไปนะคะ นานๆ จะเจอมุนะมิโคเหมือนกัน เราหันไปทางไหนเจอแต่มิโคมุนะ..

#4 By Lina on 2013-02-04 11:47

มิโคโตะ... โฮฮฮฮฮฮฮ มันเหงาเกินไป เศร้าเกินไปปปป
ปล่อยมุนาคาตะอยู่คนเดียวจนได้นะ ฮืออออออ
เจ็บปวด รวดร้่าวววว ; x ;
มิโคโตะดูสงบจน... *อยากร้องไห้*

#3 By Aki_Runava on 2013-01-02 21:54

อ่านจบแล้ว เจอดาเมจตอน 13 เข้าไปอีก ฮา มันเศร้าจริงๆค่ะตอนนี้ มิโคโตะซังตายนี่ เจ็บไปหลายคนเลยค่ะ (รวมแม่ยกด้วย 55)
คาดเดาซีซั่น 2 ไม่ออกเลยว่าจะเป็นไงต่อไป แล้วมุนาคาตะนายจะจิ้นกะใคร (เอ๊ะ นั่นไม่ใช่ประเด็น!?)
ป.ล.สีหน้ามิโตโตะซังตอนกระซิบนี่ ดูกี่ทีก็เจ็บปวดจริงค่ะ (เพ้อ ฮา)
โฮกกกก ชอบซีนอารมณ์นี้มาก มันเหงาๆ รันทดแล้วก็โรแมนติก(?) แต่เราไม่เคยดูเรื่องนี้หรอก :D ถึงงั้นก็โฮกได้ //ตายอย่างสงบ

#1 By IndigoMist on 2012-12-30 09:20