สวัสดีค่าทุกคน ~
 
 
กลับมาอีกครั้งกับฟิคตอนใหม่  ยังคิดๆ อยู่เลยว่าถ้าใครอ่านตอนนี้อาจมีความรู้สึกอยากโยนหม้อ กะลามัง(?) ใส่เราก็เป็นได้ ฮะๆๆ
 
 
ก่อนอื่นมาตอบคอมเม้นต์ก่อนดีกว่า
 
 
#1 By OnimizU    ใช่ ค่ะเรื่องนี้มันดราม่าาาาาาาา (คนแต่งตั้งใจให้มันดราม่าสุดๆ ฮา)  ตอนแต่งยังแอบคิดเหมือนกันว่าดีโน่น่าสงสารเหมือนกัน  คุณฮิก็ไม่ยอมรับรักพีโน่สักที Foot in mouth   ขอบคุณนะคะที่ติดตามอ่านเรื่องนี้นะคะ
 
 
#2 By นูนู่@Papytan   อ่านตอนนี้จะรู้เลยว่าคดีพลิก (?) คนที่เจ็บที่สุดจะเป็นใครกันนะ...  ส่วนตามุคุขานั้นเค้าชอบเล่นสนุกกับชีวิตคนอื่นค่ะ  สงสัยเป็นแม่บ้านติดละคร (โดนหอกสามง่ามเสียบ)
 
#3 By IndigoMist   *เขินแทนหนูก๊ก*  ตอนแต่งฉากที่หนูก๊กรับดาบนี่ลังเลมาก  แต่ถ้าเป็นหนูก๊กจริงๆ คงรับดาบนั้นอย่างไม่ลังเลแน่  เพราะรักและห่วงใยความรู้สึกของสึนะมาก  ส่วนฉากสอบไม่ผ่านตั้งใจให้ฮาค่ะ  หลังจากดราม่ามานาน  แต่มันก็ยังดราม่าต่อไปอยู่ดี Foot in mouth
 
#4 By PamaiPraewa   มาอัพแล้วค่า~  เรื่องราวต่อจากนี้วุ่นวายมาก และมีคนเจ็บตัวเพิ่มอีกแล้ว  หวังว่าจะชอบ (ดราม่า) ตอนนี้นะคะ
 
 
 
ตอบคอมเม้นต์จบแล้ว  เชิญรับชมตอนต่อไปเลยค่า
 
 
 
 

Title : พันธนาการ (ภาค 10 ปี)

Author : Kukuri~~~

Pairing : Yamamoto X Gokudara [8059] ,Dino X Hibari [D18]

Rate : PG-13

Summary : หากถ่านไฟเก่าปะทุขึ้นอีกครั้ง  มันจะลุกโชน... หรือมอดลงเป็นเถ้าถ่านดังเดิม?

 

 

หมายเหตุ   อาจมีบางช่วงอ่านแล้วงงๆ ขออภัยล่วงหน้านะคะ m(_  _)m

 

 

 บทนำ | ตอนที่ 1 | ตอนที่ 2 | ตอนที่ 3 | ตอนที่ 4 | ตอนที่ 5 | ตอนที่ 6 | ตอนที่ 7 |ตอนที่ 8 | ตอนที่ 9

ตอนที่ 10  | ตอนที่ 11  | ตอนที่ 12

 
 
 
 
ตอนที่ 13
 
 
 
 
 
“....ให้ตายสิ ทั้งที่ตัดสินใจแล้วว่าจะเป็นศัตรู แต่ทำไมยังรู้สึกเสียใจอยู่อีก”
 
 
 
 
ดีโน่บ่นพึมพำออกมา  ใบหน้าหล่อเหล่านั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกกังวลใจ  ถึงกระนั้นชายหนุ่มก็ยังก้าวเท้าเร็วเพื่อมุ่งหน้าสู่ทางออกพร้อมลูกน้องคน สนิทที่ตามมาไม่ห่าง
“บอสครับ ระวัง!” เสียงเตือนของโรมาริโอ้ดังขึ้น  ดีโน่จึงหันไปมองข้างหลังและพบกับเงาร่างสีดำที่พุ่งมาอย่างรวดเร็ว  เขาเบี่ยงตัวหลบอย่างเฉียดฉิว  และได้ยินเสียงสายลมที่ตัดผ่านอากาศ
 
 
เฟี้ยว!
 
 
บนแก้มของชายหนุ่มผมทองมีเลือดไหลซึมออกมา  ดีโน่กระโดดถอยหลบไปหลายก้าวพลางมองร่างลูกน้องคนสนิทที่ล้มลงพื้นราวกับ ตัวโดมิโน  เขาจ้องเขม็งไปยังชายหนุ่มผมดำที่สะบัดอาวุธสีเงินด้วยใบหน้าเรียบเฉย  ผิดกับไอสังหารที่พุ่งตรงมาทางเขาอย่างจงใจ
 
 
...เคียวยะ...
 
 
ทั้งที่ทำใจแล้วว่าอาจจะได้พบเคียวยะอีกครั้ง  แต่ไม่คิดว่ามันจะรวดเร็วถึงเพียงนี้   ดีโน่นึกโทษโชคชะตาเงียบๆ ในใจ  ก่อนจะรีบเปลี่ยนสีหน้าเป็นจริงจัง
 
 
“พบกันอีกแล้วนะฮิบาริ” ดีโน่พูดด้วยรอยยิ้มละไม  สรรพนามที่เอ่ยเรียกอีกฝ่ายดูห่างเหิน “แปลกนะที่นายมาหาฉันด้วยตัวเองแบบนี้  แถมลงมือทำร้ายลูกน้องฉันอีก”  
 
 
“หึ ยังกล้าพูดด้วยใบหน้านั้นอีกนะ” ฮิบาริว่า  เขาปลายตาไปยังลูกน้องของดีโน่ที่นอนโอดครวญด้วยสีหน้าเจ็บปวด   แขนขาของแต่ละคนบิดเบี้ยวไร้ทิศทาง  “แค่สั่งสอนเบาะๆ  แต่จากนี้ไปคือการเอาจริง”
 
 
พูดยังไม่ทันขาดคำ  ฮิบาริก็จู่โจมคนตรงหน้าทันทีพร้อมกับดีโน่ที่ใช้แส้ตั้งรับเช่นกัน  ความแรงของทอนฟาที่หวดไปนั้นทำให้แส้ของดีโน่เกิดเป็นรอยไหม้เล็กๆ   
 
 
“ตั้งใจจะฆ่าฉันจริงๆ สินะฮิบาริ”
 
 
“ผมตั้งใจจะฆ่าคุณ”
 
 
“สึนะสั่งเหรอ?”
 
 
“หึ คิดเหรอว่าเจ้าสัตว์กินพืชนั้นจะสั่ง”  ฮิบาริเอ่ย 
 
 
“ก็แค่เดาน่ะ” ดีโน่สบตาไปยังชายหนุ่มผมดำที่ยังคงตั้งท่าต่อสู้ “...คนอย่างสึนะคงไม่สั่งนายหรอก  คงโกรธมากสินะที่ชั้นทรยศวองโกเล่”
 
 
“หึ เรื่องพวกนั้นผมไม่สนหรอก  ผมแค่อยากจะฆ่าคุณให้ตาย!”
 
 
ฮิบาริปลดลูกตุ่มเหล็กออกจากทอนฟาก่อนจะควงมันและพุ่งโจมตีชายหนุ่มผมทอง  ดีโน่แย้มรอยยิ้มออกมาก่อนทิ้งอาวุธตัวเอง
 
 
ตูม!
 
เสียงลูกตุ่มเหล็กกระทบผนังเข้าอย่างจังจนกำแพงร้าวเฉียดใบหน้าดีโน่เพียงไม่กี่เซ็น  ฮิบาริตะโกนใส่อย่างไม่พอใจ  
 
 
“คุณ!”
 
 
“ลังเลทำไมล่ะฮิบาริ” ดีโน่เอ่ยขึ้น  ใบหน้านั้นเจือไปด้วยความผิดหวัง “นายอยากฆ่าฉันไม่ใช่เหรอ ทำไมไม่ฆ่าล่ะ”
 
 
ชายหนุ่มผมทองจับมือของฮิบาริก่อนจะกระชากตัวชายหนุ่มร่างบางเข้ามาใกล้ “โอกาสอยู่ตรงหน้าแท้ๆ รีบฆ่าฉันสิ”
 
 
ใบหน้าของทั้งคู่เกือบชนกัน  แน่นอนว่าคนที่ตกใจที่สุดคือ ฮิบาริ  ชายดำผมหนุ่มจ้องไปยังแววตาสีอำพันที่เต็มไปด้วยความว่างเปล่าราวกับคนไม่ มีชีวิตจิตใจ  จนฮิบาริเกิดอาการหวั่นไหว 
 
 
“ฉันทรมาณมากพอแล้วเคียวยะ” ดีโน่โอบกระชับร่างของชายหนุ่มผมดำที่นิ่งเงียบไป “นายฆ่าฉันทั้งเป็นตลอดเวลา  ฉันอยากให้นายจบมันซักที”
 
 
ราวกับความรู้สึกทั้งหมดถูกปลดปล่อยออกมา  ดีโน่เพียงสวมกอดฮิบาริอเท่านั้น  แต่ใครจะรู้ว่าหัวใจเขาเจ็บปวดทรมาณขนาดไหน  หวังเพียงให้ร่างบางตรงหน้าผลักออก  และฆ่าเขาให้ตาย  
 
นับตั้งแต่เริ่มต้นวางแผนจนถึงตอนนี้....ความรู้สึกในใจของเขามีแต่ความทุกข์ทรมาณ
 
 
...และวันนี้คือ วันสุดท้าย...
 
 
“หึ คุณอยากตายมากใช่มั้ย” ฮิบาริกระซิบถาม  เปลือกตาบางของชายหนุ่มหลับลงก่อนจะปล่อยทอนฟาลงกับพื้น
 
 
เคร้ง!
 
 
“คึหึหึ  นั้นสิครับ...ผมก็ลืมไปว่าคุณน่ะห่วงแต่ตัวเอง  ละทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อไม่ทำให้ตัวเอ