สวัสดีค่ะทุกคน *โค้งตัว*  วันนี้ก็กลับมาอัพฟิคอีกครั้ง  อย่างที่เคยบอกเมื่อเอนทรีย์ก่อนๆ ว่าจะพยายามไม่ให้บล็อกนี้ร้างจนเกินไป  (ก็เลยลงฟิคกันบล็อกเน่าอีกครั้ง)
 
กว่าจะอัพฟิคได้แทบอยากเอาเลข  502  504  ไปแทงหวยมาก  คุณเว็บเอ็กซ์ทีนคะจะเน่าไปไหน!!
 
อะแอ่ม!!  ค่อกๆ  มาพูดถึงฟิคนี้บ้างดีกว่า  เป็นฟิคที่ต่อยอดมาจากเรื่องสั้นแดงฟุริที่เคยแต่งมาก่อนค่ะ  ใครที่หลงมาบล็อกนี้อาจจะเคยอ่านมาบ้างแล้ว Embarassed
 
ก่อนอื่นก็แปะคำเตือนเล็กน้อยซะก่อน
 
 
 
 
คำเตือน   บทความหรือเนื้อหาดังกล่าว อาจจะเกี่ยวกับ Yaoi (เรื่องวายๆ แนวสีม่วง)  ถ้าหากท่านรับไม่ได้หรือไม่รู้จักคำนี้  ขอเชิญทุกท่านปิดไปได้เลยค่ะ ^ ^
 
 
 
 
 
 
Title :  Promise  (คำสัญญาสองเรา)

Pairing : Akashi x Furihata (แดงฟุริ) [Akashi Seijurou X Furihata Kouki]

Authors  : Kukuri

Rate : PG

หมายเหตุ  เป็นฟิคที่ต่อยอดมาจากฟิคสั้น  แถมยังแต่งคาแรกเตอร์ออกมาไม่ตรงต้นฉบับอีก  แต่ก็ยังอยากแต่งคู่นี้อยู่ดี (โดนกรรไกรปาดคอ)

 

 

บทนำ (ใครที่เพิ่งหลงเข้ามาอย่าลืมไปอ่านนะคะ Cool)

 

 

 

ทุกอย่างเกิดขึ้นและจบลงอย่างรวดเร็ว
เป็นการพบกันของคนสองคนที่ไม่น่าจะมาโคจรเจอกัน

แต่สุดท้ายแล้ว  โชคชะตาก็ยังเล่นตลกให้พวกเขาทั้งสองคนอยู่ดี
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
 
 
 
“ฟุริทำไมเดี๋ยวนี้ฝีมือนายมันตกลงแบบนี้เนี่ย”

“ใช่  ครั้งก่อนตอนฝึกพาสบอลก็ใจลอยจนบอลกระแทกหน้า  มีเรื่องอะไรก็ปรึกษาได้นะโว้ย”

    ฟุคุดะและคาวาฮาระหันมาถามเพื่อนร่วมทีมที่ยังคงนั่งใจลอยตรงม้านั่งในห้องพักนักกีฬา  แถมดูท่าทางยังไม่รู้ตัวว่ากำลังถูกถามจนฟุคุดะเอาผ้าขนหนูโยนใส่หน้าจึงทำให้ฟุริฮาตะสะดุ้งตื่นจากอาการเหม่อลอย
“ฟุริเมื่อกี้นายได้ยินที่ฉันถามมั้ย?” ฟุคุดะแอบลอบถอนหายใจ  และส่งสายตาไปยังคาวาฮาระเพื่อส่งสัญญาณ

    ราวกับความคิดสื่อผ่านกันได้คาวาฮาระก็นั่งประกบฟุริฮาตะทันทีพร้อมกับฟุคุดะที่ยืนประจันหน้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

“พวกนายสองคนมีอะไรกับฉันเหรอ” ฟุริฮาตะกระพริบตาปริบๆ   ไม่เข้าใจการกระทำของเพื่อนทั้งสอง

“ให้ตายสิ”

“เจ้าหมอนี่ใจลอยไปถึงไหนเนี่ย”

    ทั้งสองคนเอามือกุมขมับ  ใจลอยขนาดนี้ท่าทางต้องมีอะไรแน่ๆ แถมเพิ่งมาเป็นช่วงหลังวาเลนไทน์ด้วยแบบนี้ สาเหตุคงไม่พ้นเรื่อง”ผู้หญิง”  อาการเหม่อลอยแถมใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเหมือนกำลังโบยบินไปหาใครสักคน  อาการของคนมีความรักชัดๆ  ขนาดคนอย่างฟุริยังมีความรัก  จะไม่ทำให้พวกเขาสองคนอิจฉาได้อย่างไง

“ฟุริตั้งแต่หลังวันวาเลนไทน์   นายก็ใจลอยมาตลอดบอกมาสิผู้หญิงคนนั้นคือใคร”

“หา..”

“ใช่ๆ ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร  อยู่โรงเรียนเดียวกันหรือเปล่าหรืออยู่ต่างโรงเรียน  ต้องอยู่คนละโรงเรียนกันแน่ๆ ถึงได้ใจลอยคิดถึงกันทุกวันแบบนี้”

“กำลังพูดถึงเรื่องอะไรกันเนี่ยฉันงงไปหมดแล้ว” ฟุรฺฮาตะถามด้วยสีหน้างงๆ เจ้าพวกนี้เป็นอะไรกัน....

“ฟุรินายอยากให้พวกฉันพูดกันจริงๆ น่ะ” ทั้งฟุคุดะและคาวาฮาระทำสีหน้าเจ็บปวด  ทำไมเพื่อนรวมชมรมของเขาถึงได้ซื่อบื่อขนาดนี้เนี่ย  อุตส่าห์ถามกันถึงขนาดนี้ยังไม่รู้อีกว่าหมายถึงอะไร

“ก็ได้พวกฉันจะถามใหม่  ฟุรินายมีแฟนแล้วใช่มั้ย! เธอเป็นใครบอกพวกฉันมานะโว้ย” ฟุคุดะกัดฟันพูดออกมา

“ฟะ แฟน พวกนายพูดอะไรกัน  ฉันจะมีแฟนได้ยังไง! ขนาดเพื่อนผู้หญิงก็ยังแทบไม่มีเลย!”

“ขนาดนี้แล้วนายยังกล้าปิดบังพวกฉันอีกนะ  พวกฉันสังเกตเห็นนายใจลอยมาเกือบอาทิตย์ บอกมาเดี๋ยวนี้นะว่าแอบไปพบเจอกันตอนไหน  ทำไมไม่บอกพวกฉันมิตรภาพระหว่างพวกเราไม่มีกันเลยใช่ม่ายยยยย...”

    คาวาฮาระจับตัวฟุริฮาตะเขย่าไปมาราวกับทำแบบนี้แล้วเพื่อนรักจะคายความจริง  จนฟุริฮาตะทนไม่ไว้ลุกขึ้นพรวด

“พวกนายเข้าใจผิดกันหมดแล้ว  ฉันยังไม่มีแฟนซักหน่อย”

“และที่นายใจลอยอยู่ทุกวันมันคืออะไรล่ะ?”

“ถูกต้อง  ตอนซ้อมที่ชมรมก็ใจลอยตลอดจนโค้ชออกปากบ่นเลยไม่ใช่หรือไง”

    ฟุริฮาตะมองพวกรักทั้งสองคนที่จ้องหน้าเขา  แถมดักทางไม่ให้เขาออกจากห้องอีก  นี่เขาใจลอยจนเจ้าพวกนี้ออกปากถามเลยเหรอ

“ไม่ใช่เรื่องแฟนหรอก  พอดีมีเรื่องบ้างอย่างให้คิดเท่านั้นเอง”

    พูดจบฟุริฮาตะก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่  จนฟุคุดะและคาวาฮาระแปลกใจเพราะไม่เคยเห็นเพื่อนคนนี้ทำหน้าสิ้นหวังแบบนี้มาก่อนที่แท้ก็ใจลอยเพราะคิดมากนี่เอง

“มีเรื่องอะไรก็ปรึกษาพวกฉันได้นะฟุริ”

“ระบายให้พวกเราฟังก็ได้  พวกฉันอาจหาทางช่วยอะไรได้บ้าง”

 “พวกนาย...” ฟุริฮาตะมองเพื่อนรักทั้งสองคน  แต่ก็อดกังวลใจไม่ได้ว่าถ้าเล่าเรื่องนี้ให้พวกนี้ฟังคงอาจถูกหัวเราะเยาะ

    ฟุริฮาตะถอนหายใจเฮือกใหญ่เมื่อนึกถึงเรื่องที่เกิดเมื่อวันนั้น  ในวันวาเลนไทน์อันแสนเปลี่ยวเหงาของค