คำเตือน   บทความหรือเนื้อหาดังกล่าว อาจจะเกี่ยวกับ Yaoi (เรื่องวายๆ แนวสีม่วง)  ถ้าหากท่านรับไม่ได้หรือไม่รู้จักคำนี้  ขอเชิญทุกท่านปิดหน้านี้ได้เลยค่ะ ^ ^
 


หมายเหตุ :  ฟิคเรื่องนี้เป็นเหตุการณ์สมมติที่เกิดขึ้นหลังจากช่วย เอเลนมาจากกลุ่มทรีโอ้ค่ะ  เป็นเหตุการณ์ที่จินตนาการขึ้นไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อหลัก   (ตอนนี้พ่ายแพ้กับเนื้อเรื่องในออฟฟิเชียล  ไม่คิดว่าป๋าเอลวินจะ.......)
 
 
 
ขอบคุณทุกท่านที่อ่านฟิคเรื่องนี้นะคะ  คิดเสียว่าเป็นเหตุการณ์ในในโลกคู่ขนานก็ได้ค่ะ  555
 
 
 
 
ก่อนอื่นตอบคอมเม้นต์ก่อน
 
 
 
@praewasri   ฮะๆ เชียร์แจนหน่อยนะคะ เรื่องนี้ก็อยากให้แจนคู่กับเอเลนเหมือนกัน Embarassed
 
 
 
 @fukaze  เจอกองเชียร์แจนอีกหนึ่งคน  เรื่องนี้พระเอกเป็นดันโจวแน่นอนค่ะ แต่ไม่รู้ว่าจะยอมรับใจตัวเองได้หรือเปล่าไม่ให้รักรีไว ฮา
 
 
 
 @karnalone   ขอบคุณที่ติดตามอ่านค่า  ฟีลสองคนนี้มันรักนะแต่ไม่แสดงออกจริงๆ ค่ะ   ที่ป๋าไม่แสดงความรู้สึกกับรีไวเพราะมีเหตุผลหลายอย่าง (ด้วยหน้าที่และตำแหน่ง)  แต่ตอนนี้เราจะได้เห็นไรีไวรุกแล้วค่ะ (?)
 
 
 
 

เชิญทุกท่านอ่านตอนต่อไปได้เลยคะ Embarassed

 

 

 

Title: [Titan Fic] If you me

Author : Kukurio

Pairing : เอลวิน x รีไว[Erwin x Levi] , แจน x เอเลน (?) [Jean x Eren]

Rate: PG

ตอนก่อน : Part 1  |  Part 2   |  Part 3

 

 


 
 
 
 
 
 
 
Part 4
 
 
...การรอคอยความหวังที่ไม่อาจเอื้อมคว้าได้  คงเหมาะกับตัวเขามากที่สุด...
..แม้กระทั่ง ความหวังที่จะให้ใครสักคนหันมามอง...
 
...ไม่มีทางเป็นไปได้เลย..
 
 
                “ยินดีด้วยที่ได้รับตำแหน่งหัวหน้าทีมสำรวจ”

                รีไวเอ่ยบอกกับชายหนุ่มร่างสูงที่ยืนอยู่เพียงลำพังในห้องทำงาน   ดวงตาสีเทาเข้มจับจ้องไปที่แผ่นหลังกว้างของเอลวิน  สมิธที่กำลังสนใจบางสิ่งข้างนอกหน้าต่าง

                ชายหนุ่มร่างเล็กขมวดคิ้วก่อนจะเดินเข้าไปใกล้หน้าต่างที่คนร่างสูงกำลังสนใจ  และเห็นบรรดาทหารในทีมสำรวจกำลังฝึกยามเช้าอย่างแข็งขัน 

“คิดว่าอย่างไงล่ะรีไว?”

                คำถามลอยๆ ของเอลวิล  สมิธเอ่ยขึ้น “คิดว่าพวกเขาเป็นทหารกล้าที่ลุกขึ้นต่อสู้เพื่อมนุษยชาติ  หรือเป็นทหารโง่เขลาที่ยอมพาตัวเองเป็นทหารไททัน”

“ถามฉันไปแบบนี้เพื่อต้องการอะไรกันแน่?”

“เปล่าหรอก  เพียงแค่ถามดูเฉยๆ เท่านั้น”

                เอลวินมองไปยังร่างเล็กของทหารหนุ่ม  ตราสัญลักษณ์ดาบไขว้คู่ที่ปักบนชุดทหารนั้นบ่งบอกว่าทหารคนนี้ยังเป็นทหารฝึกหัดอยู่  และอีกไม่นานก็ใกล้จะถึงเวลาเลือกกองทัพที่จะสังกัด

“นี่รีไว เลือกหรือยังว่าจะเข้ากองทัพไหน?”

“ถามโง่ๆ นายเองก็รู้อยู่แล้วไม่มช่เหรอว่าฉันเลือกอะไร”

                ความต้องการทดแทนบุญคุณที่ช่วยชีวิตของเขาไว้ยังคงเป็นอันดับหนึ่ง

“ยิ่งนายเป็นหัวหน้าทีมสำรวจ  ฉันคงต้องเลือกทีมสำรวจอยู่แล้ว”

“อย่า ให้บุญคุณของฉันเลือกทางเดินของนายสิ”เอลวินลอบถอนหายใจออกมา  บ้างครั้งชายหนุ่มผมทองเองก็อดเหนื่อยใจไม่ได้ว่าทำรีไวถึงเป็นคนที่ดื้อ นัก  “นายได้ลำดับท็อปของรุ่น ทำไมไม่เลือกอยู่กองสารวัตรทหารล่ะ”

“นี่เป็นความต้องการของฉัน  ไม่ต้องห้ามฉันหรอกเอลวิน”

“และถ้าหากว่าฉันสั่งล่ะ”

“ฉันจะขัดคำสั่ง”

“ไม่สมเป็นนายเลยนะ  ทั้งที่เหมือนก่อนเชื่อฟังคำสั่งฉันทุกคำแท้ๆ”  เอลวินสบตากับร่างเล็กข้างกาย “ความต้องการของนาย ฉันคงห้ามมันไม่ได้สินะ”

“ใช่” รีไวล์ตอบสั้นๆ “ในเมื่อแสดงความยินดีเสร็จแล้ว  ฉันขอตัวก่อน”

                รีไวหันหลังกลับ  เขารู้ตัวดีว่าหากอยู่กับเอลวินนานกว่านี้  คงได้ถูกอีกฝ่ายกล่อมให้ไปอยู่กองสารวัตรทหารแน่ แต่ไม่ว่าอย่างไง เขาจะเลือกทีมสำรวจ

                ...ใช่ นี่เป็นความต้องการของเขา...ต่อให้นายผลักไสให้ฉันไปอยู่ที่อื่น 

                ...ฉันก็จะกลับมาอยู่เคียงข้างนายอีกครั้ง...

“เย็นนี้ว่