[Titan Fic] +++Gamble [Erwin x Levi] Part 8

posted on 09 Feb 2014 22:03 by little-fin in Attack-on-Titan, Fanfiction
 

สวัสดีค่าทุกคน

 

 

 ทุกคนที่เข้าบล็อกมาอาจจะแปลกใจเล็กน้อยในการเปลี่ยนแปลง  ตอนนี้บล็อกกำลังปรับปรุงเพื่อเปลี่ยนธีมใหม่ค่ะ    ตอนนี้เลยใช้ธีมนี้ไปก่อนดูสะอาดตาไปอีกแบบ Embarassed

 

 

 

ก่อนอื่นตอบคอมเม้นต์หน่อยดีกว่าหลังจากไม่ได้ตอบนาน (ตั้งแต่ตอนที่ 6...)

 

 

 

 

@praewasri    สองคนนี้ชอบแข่งกันค่ะ 555 มีตัวละครเพิ่มขึ้นมาสร้างสีสันให้กับเรื่อง ยังแอบคิดเลยว่าฟิคดราม่ามันเริ่มตลกแล้ว ฮา ขอบคุณสำหรับการติดตามค่า  ปล. ตอนใหม่เริ่มดราม่าแล้ว  ยังคิดเลยว่าป๋าเริ่มโหดแล้ว - -''

 

 

 

 

Akiko   รีไวล์นอกจากจะโดนเด็กๆ ไม่ชอบหน้าแล้วยังถูกว่าเตี้ยอีก ฮา  รีแลกซ์มาสองตอนพอมาตอนนี้เริ่มเครียดแล้ว  หวังว่าจะถูกใจนะคะ

 

 

 

 


  มิคาสะไม่ได้ใจร้ายนา  แค่หวงเอเลนเองค่ะ ฮา  ตอนใหม่มาแล้วนะคะ ^ ^

 

 

 

 

 

 

 

blacksnow  ขอบคุณสำหรับการติดตามค่า   ตอนที่แล้วแอบฮาไปนิดนึง (มาฆ่าไททันด้วยกันมั้ย ) หวังว่าจะถูกใจตอนนี้นะคะ ^ ^

 

 

 

 

 

 

คำเตือน บทความหรือเนื้อหาดังกล่าว อาจจะเกี่ยวกับ Yaoi (เรื่องวายๆ แนวสีม่วง) ถ้าหากท่านรับไม่ได้หรือไม่รู้จักคำนี้ ขอเชิญทุกท่านปิดหน้านี้ได้เลยค่ะ ^ ^

 

 

 

 

Title : Gamble [Erwin x Levi]

Author : Kukurio

Pairing : เอลวิน x รีไวล์ [Erwin x Levi]

Rate: PG

 

 

 

 

 

 

 

Part 8

 

ศูนย์บัญชาการทหาร  เขตชิกันน่า

 

 

                ภายในห้องประชุมใหญ่ของศูนย์บัญชาการทหาร  ได้ถูกใช้เป็นห้องทำงานชั่วคราวของกองทหารทีมสำรวจ  หน้าต่างที่ถูกปิดไว้ตลอดเปิดกว้างให้แสงเข้ามาในห้อง  โต๊ะไม้ยาวสีน้ำตาลกลางห้องต่างเต็มไปด้วยหนังสือและกองเอกสารมากมายวางทับซ้อนไม่เป็นระเบียบ  

 

 

                ปลายสุดอีกด้านของโต๊ะไม้ถูกเว้นพื้นที่ไว้สำหรับการประชุมซึ่งมีแต่ทหารระดับหัวหน้าหมู่กำลังประชุมกันอยู่   ทุกคนกำลังนำเอกสารที่ตนเองสืบค้นและข้อมูลข้อเท็จจริงเกี่ยวกับโรคระบาดรายงานให้เอลวินรับทราบ 

 

 

"หลังจากที่ไปตรวจสอบสมาคมพ่อค้าในเมืองนี้  เราก็พบว่ามีบางอย่างผิดปกติเกี่ยวกับการนำเข้าเนื้อวัว  ไม่มีรายชื่อของพ่อค้าที่นำสินค้ามาจำหน่าย  หลังจากนั้นไม่นานก็เกิดการระบาดของโรคโดนเริ่มจากพ่อค้าขายเนื้อสัตว์ที่ล้มป่วยลงเป็นรายแรก  ก่อนจะเริ่มระบาดอย่างรวดเร็วภายในเมือง"

 

 

ฮันซี่รายงานให้เอลวินรับทราบ  ซึ่งเธอก็ได้สรุปรายงานเรื่องนี้ในเอกสารเรียบร้อยแล้ว 

 

 

"จากข้อสันนิษฐานที่น่าจะเป็นไปได้คือ โรคระบาดภายในเมืองนี้น่าจะเกิดจากเนื้อสัตว์ที่ถูกจัดจำหน่ายออกไป  ซึ่งคนที่ซื้อเนื้อไปบริโภคส่วนใหญ่เป็นพวกชนชั้นสูงที่มีฐานะ  การระบาดของโรคจึงจำกัดเฉพาะคนที่มีฐานะ  เพื่อสนับสนุนข้อสันนิษฐานนั้น  ฉันและมิเกะก็ได้ไปตรวจสอบบริเวณชุมชนแออัดก็พบว่าไม่ค่อยมีใครติดโรคระบาดนี้มากนัก"

 

 

"ตรงกับข้อเท็จจริงที่ฉันได้ไปตรวจสอบเหมือนกัน"  เอลวินเอ่ยขึ้น  ดวงตาคมสีฟ้ามองทุกคนด้วยสีหน้าจริงจัง  เป็นอย่างที่เขาคาดการณืไว้ว่าโรคระบาดในเมืองนี้ต้องเกิดจากฝีมือของมนุษย์ไม่ใช่ภัยธรรมชาติ    "จากการสอบถามข้อมูลกับคุณหมอเยเกอร์โรคระบาดชนิดนี้เกิดจากสัตว์เป็นพาหะนำโรค"

 

 

"แปลว่าต้องมีคนจงใจนำสัตว์ที่มีเชื้อโรคมาแพร่กระจายคนในเมืองนี้สินะ"

 

 

ฮันซี่เอามือลูบคางพลางใช้ความคิด  คิ้วเริ่มขมวดยุ่งจนใบหน้านั้นเริ่มดำทะมึน  "สมาคมพ่อค้าก็ทำงานชุ่ยมาก  คนที่นำเนื้อมาขายก็ไม่มีการบันทึกรายงานไว้  การสืบหาคนร้ายเลยไม่ก้าวหน้า"

 

 

"แต่ก็เป็นการพิสูจน์แล้วว่า  คนร้ายจงใจปกปิดตัวเองไม่ให้ใครสืบหาได้" เอลวินพูดเสียงขรึม "เป็นการวางแผนที่ได้ตรึกตรองอย่างดีแล้ว  และเลือกจังหวะได้เหมาะสมมาก"

 

 

"ใช่! ตอนที่พวกเราจะออกสำรวจนอกกำแพงพอดีด้วย!" ฮันซี่พูดเสียงดัง  "พวกเราอุตส่าห์วางแผนเป็นเดือนๆ กว่าจะได้รับการอนุมัติให้ออกสำรวจนอกกำแพง  ให้ตายสิ..."

 

 

"ทำไมคนร้ายถึงจงใจแพร่กระจายโรคระบาดด้วย"  มิเกะที่กอดอกนิ่งเงียบมานานเอ่ยขึ้น พลางมองเอลวินด้วยสายตาที่แฝงความนัยบางอย่าง  ที่เอลวินออกคำสั่งสอบสวนเรื่องโรคระบาดนี้คงพอจะรู้เบื้องลึกเบื้องหลังของเหตุการณ์นี้. "เอลวินนายมีความคิดว่าอย่างไร  เป็นการแก้แค้นหรือเรื่องขัดแย้งผลประโยชน์"

 

 

                เอลวินมองไปมิเกะสักพักหนึ่ง  เข้าใจว่ามิเกะต้องการพยายามสื่ออะไร  มือแกร่งของชายหนุ่มผมทองประสานมือบนโต๊ะพลางกวาดตามองทุกคนในโต๊ะประชุมซึ่งต่างเป็นทหารที่ร่วมรบกันมานาน  

 

 

“เรื่องนี้ฉันคงด่วนสรุปไม่ได้ว่าคนร้ายมีจุดประสงค์อะไร” เอลวินกล่าว  แม้เขาจะพอรู้แล้วว่าใครเป็นคนอยู่เบื้องหลัง  แต่ไม่อาจเอ่ยนามคนๆ นั้นได้

 

 

....เพราะไม่มีหลักฐานหรือพยานที่สืบสาวถึงคนๆ นั้น...

...เพียงแต่การสอบสวนครั้งนี้ยืนยันข้อเท็จจริงบ้างอย่าง...

 

 

...นิโคลัส  โลบอฟ  ยังไม่เลิกรามือจากกองทหารทีมสำรวจ...

 

 

“ต้องหาหลักฐานและพยานให้มากกว่านี้  เราถึงจะทราบจุดประสงค์ของคนร้าย”

 

 

“แม้กระทั่งนายยังมืดแปดด้านเลยเหรอเอลวิน” ฮันซี่ถอนหายใจออกมา  ก่อนจะเอนหลังพิงเก้าอี้ด้วยท่าทางอ่อนแรง  ดวงตาสีดำเข้มภายใต้กรอบแว่นหนามองไปยังเอลวินที่ยังทำหน้าไม่รู้สึกอะไร “รู้สึกว่าสิ่งที่ทำลงไปเสียแรงเปล่าชะมัด”

 

 

“ฉันจะมอบรายงานการสอบสวนครั้งนี้ให้ทหารรักษาการณ์เมืองนี้เป็นคนจัดการเรื่องนี้ต่อ”

 

 

 

                เอลวินวางเอกสารลงบนโต๊ะทำงาน  คราวนี้ทุกคนบนโต๊ะประชุมต่างมีหน้าแปลกใจกับการตัดสินใจของผู้ชายตรงหน้า  มิเกะเลิกคิ้วเป็นคำถาม  ส่วนฮันซี่เอามือตบโต๊ะเสียงดัง

 

 

“เอลวินนายจะบ้าไปแล้วหรือไง...รายงานพวกนั้นพวกฉันสืบสวนแทบตายกว่าจะได้มา  เกือบติดโรคระบาดพวกนั้นแล้วด้วย!”  หญิงสาวขึ้นเสียงอย่างไม่เห็นด้วย “ให้ทหารพวกนั้นไปไม่เกิดประโยชน์หรอก!”

 

 

“การสอบสวนเรื่องนี้ต่อก็ไม่เกิดประโยชน์เหมือนกัน” เอลวินเอ่ย  ดวงตาคมสีฟ้าจ้องไปที่ฮันซี่เป็นการปราม  จนหญิงสาวรู้สึกตัวก่อนจะเม้มปากแน่นไม่พอใจ

 

 

                เมื่อเห็นว่าหญิงสาวผมหางม้าสงบสติอารมณ์แล้วจึงบอกกับทุกคนต่อ  “พวกเราทหารทีมสำรวจไม่มีหน้าที่เรื่องการจั