[Titan Fic] About Kiss [Jean x Eren] Part 1

posted on 14 May 2014 10:00 by little-fin in Attack-on-Titan, Fanfiction directory Fiction, Cartoon

สวัสดีค่ะทุกคน

 

วันนี้มาลงฟิคเรื่องใหม่ค่ะ!  ฮา  เป็นอีกคู่หนึ่งที่ชอบมากจากเรื่องไททัน  ติดใจตั้งแต่อนิเมะแล้วตอนสองคนนี้ทะเลาะกัน (?)  หวังว่าทุกคนจะชอบฟิคนี้นะคะ

 

 

 

คำเตือน   บทความหรือเนื้อหาดังกล่าว อาจจะเกี่ยวกับYaoi (เรื่องวายๆ แนวสีม่วง)  ถ้าหากท่านรับไม่ได้หรือไม่รู้จักคำนี้  ขอเชิญทุกท่านปิดหน้านี้ได้เลยค่ะ ^ ^

 

 

Title : About Kiss [Jean x Eren]

Author :Kukurio

Pairing : แจน x เอเลน [Jean x Eren]

Rate: PG

 

 

 

 

 

 

Part 1

 

...ว่ากันว่ามนุษย์เรามักจะไม่มีเหตุผลในเรื่องง่ายๆ...

โดนเฉพาะเรื่องการถูกชะตาหรือไม่ชอบขี้หน้าใครซักคน...

เพราะฉะนั้น  มนุษย์อย่างเขาเองก็มีคนที่ไม่ชอบขี้หน้าเหมือนกัน

...โดนเฉพาะคนที่แย่งของที่ตัวเองชอบไป...

 

                แจน  กิลชูไตน์  เด็กหนุ่มรูปหล่อ ฐานะดี  คารมเป็นต่อ  มีเพื่อนฝูงมากมาย  ด้วยความที่เด็กหนุ่มเติบโตอยู่ในครอบครัวที่มีฐานะมั่งคั่ง  เป็นทายาทที่สืบทอดกิจการโรงพยาบาลเอกชนที่ใหญ่ที่สุดในเมือง  เพราะฉะนั้นจึงไม่แปลกที่เด็กหนุ่มจะเป็นที่ชื่นชอบของใครหลายๆ คน  มีผู้คนมากมายที่เข้าหา  รวมถึงเด็กสาวน่ารักๆ

 

...ยกเว้น  เพียงคนเดียว...

 

“มิคาสะ  ฉันไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ  วันหลังไม่ต้องเอาข้าวกล่องมาให้หรอก!” 

 

                เอเลน  เยเกอร์หันไปดุเด็กสาวผมดำที่กำลังถือข้าวกล่องมาให้  ใบหน้าสวยหวานโดดเด่นมุ่นหน้าเล็กน้อยก่อนจะพยายามยัดข้าวกล่องใส่มือเอเลน

 

“ไม่ได้นะเอเลน  ถ้าฉันไม่เอามาให้เดี๋ยวตอนกลางวันเอเลนก็ไม่ได้กินข้าวน่ะสิ”

 

“ระ เรื่องนั้นฉันไปซื้อขนมปังที่ร้านสหกรณ์ก็ได้” เอเลนยังคงตอบปฏิเสธ  รู้สึกอายสายตาของเพื่อนร่วมห้องที่มองมายังพวกเขา  นึกหงุดหงิดใจตอนนี้เขาไม่ใช่เด็กประถมแล้วนะที่ชอบลืมข้าวกล่องที่บ้านบ่อยๆ

 

“แบบนั้นจะอิ่มเหรอ  กลางวันนี้มีคาบพละไม่ใช่เหรอ?” เด็กสาวผมดำเอียงคอสงสัย  ไม่เข้าใจอยู่ดีว่าเอเลนไม่พอใจอะไร “ถ้ายังงั้นกลางวันนี้เอเลนจะไม่กินข้าวกล่องใช่มั้ย”

 

                เกิดความเงียบขึ้นระหว่างเด็กหนุ่มสาวทั้งคู่  เอเลนหลบตาของมิคาสะก่อนจะรับข้าวกล่องอย่างช่วยไม่ได้  เพราะคาบบ่ายมีชั่วโมงพละหรอกนะถึงรับไว้  ท่ามกลางของสายตาเพื่อนๆ ที่มองทั้งคู่มีเด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลที่กำลังขบเขี้ยวเคี้ยวฟันเงียบๆ อยู่

 

“...ทำไมมิคาสะ ต้องสนใจเจ้าบ้าเอเลนด้วย”

 

                ตาของแจนแทบลุกเป็นไฟเมื่อเห็นมิคาสะกำลังจัดเนกไทของเอเลน  ก่อนที่เอเลนจะจับมือมิคาสะและร้องห้าม

“พอได้แล้วมิคาสะ  ฉันอายเขานะ!”

 

“เอเลนบอกกี่ครั้งแล้วต้องผูกเนกไทให้เรียบร้อยก่อนออกจากบ้าน...”

 

“มิคาสะ เธอเป็นแค่พี่สาวข้างบ้านนะ  ไม่ใช่แม่ของฉัน!”

 

                แต่ในสายตาของเพื่อนร่วมห้องแล้วอยากบอกว่าทั้งคู่ดูเหมือนแฟนกันมากกว่าแค่เพื่อนธรรมดา  ถึงทุกคนจะคิดแบบนั้นก็ไม่มีใครกล้าพูดออกมา  หลายคนได้แต่ยิ้มแห้งๆ เพราะความจนใจ  ถึงเอเลนจะบอกว่ามิคาสะเป็นพี่สาวข้างบ้าน  แต่ความสนิทสนมที่แสดงออกมานั้นช่างตรงกันข้าม

 

“วันนี้สองคนนี้ก็ยังรักกันร้อนแรงเหมือนเดิมนะ...”  เสียงของมาร์โก้ดังขึ้น   ก่อนจะหันไปหาแจนว่าตอนนี้ยังสบายดีอยู่มั้ยที่เจอภาพบาดใจอีกแล้ว   “แจน...ฉันว่านายเลิกชอบมิ....”

 

                มาร์โก้ชะงักคำพูดทันที  เมื่อพบว่าเพื่อนที่นั่งอยู่โต๊ะข้างๆ กันหายตัวไปเสียแล้ว  และเห็นแจนกำลังเดินตรงไปยังโต๊ะเอเลน  เด็กหนุ่มหน้ากระหัวเราะเสียงแห้ง “บอกไม่ทันเหรอเนี่ย”

 

“เฮ้ย เอเลน  แกยังเป็นเด็กประถมอีกเหรอวะ” แจนร้องเยาะเย้ย “โตป่านนี้ต้องมีคนตามมาให้ข้าวกล่องถึงที่ไม่อายเหรอวะ"

 

”หา  อะไรของแกวะแจน” เอเลนตอบขวับ

 

“ก็อย่างที่ฉันพูด หรือแกหูตึงไปแล้ว..ฮึ  ใช่สิ  มีสาวสวยตามมาให้ข้าวกล่องถึงห้องคงมีความสุขมากล่ะสิ”

 

                เอเลนขมวดคิ้ว  “ฉันมีความสุขบ้าอะไร  มิคาสะเป็นพี่สาวของฉันนะ”

 

                มิคาสะที่ไม่สนใจแจนตั้งแต่ต้นก็ยังคุยกับเอเลนต่อ “เอเลนเย็นนี้กลับบ้านพร้อมกันมั้ย  คุณอาฝากบอกให้ซื้อเครื่องปรุงด้วย”

 

“อืม ได้สิ  แม่บอกให้ซื้ออะไรล่ะ”

 

“รู้สึกว่าจะมีซอสกับโชยุ...” มิคาสะหยิบรายการซื้อของที่คุณคาร่าจดมาให้ขึ้นมาดู “มีไข่ไก่  แป้ง และก็น้ำตาล”

 

“เยอะเหมือนกันแฮะ  ชวนอาร์มินไปถือของด้วยกันมั้ย”

 

“แต่อาร์มินช่วงนี้ติดเรียนพิเศษ...ไม่รู้ว่าจะไปได้หรือเปล่า”

 

“ลองไปถามเจ้าตัวก่อนก็ได้  พวกเราสามคนไม่ได้ไปซื้อของด้วยกันมานานแล้วนะ”

 

                แจนกระพริบตาปริบๆ มองทั้งสองคนที่คุยกันในโลกส่วนตัวไม่สนใจตัวเขาเลยซักนิด  ความรู้สึกที่ถูกเมินจนเหมือนไร้ตัวตนทำไมถึงปวดใจแบบนี้

 

“...ฉันบอกแล้วไงว่าให้ตัดใจ” มาร์โก้ที่เป็นถึงหัวหน้าห้องร่วมถึงเพื่อนสนิทของแจนตบบ่าเพื่อนรักเบาๆ “นายไปขัดพวกเขาสองคนไม่ได้หรอกตอนนี้”

 

                บรรยากาศสีชมพูวิ๊งๆ จนแจนแทบอยากจะกระอั่กเลือด  เจ้าเอเลนมันมีดีอะไรถึงทำให้ผู้หญิงคนนี้มาชอบนะ  แจนคร่ำครวญในใจกัดฟันแน่นเสียจนได้ยินเสียงลอดออกมา

 

“แจน...คาบโฮมรูมจะเริ่มแล้วนะ”

 

                มาร์โก้เตือนสติเพื่อนพลางลากไปยังที่นั่งตามเดิม  แต่มิวายแจนยังส่งสายตาอาฆาตไปยังเอเลนที่นั่งไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรด้วย

 

“ทำไมฉันต้องไปชอบมิคาสะด้วยนะ” แจนยังคงพึมพำเบาๆ   เพราะเจ้าเอเลนคนเดียวถึงทำให้เขาอกหักแบบนี้  เด็กหนุ่มนึกถึงอดีตอันแสนปวดร้าว  รักแรกที่จำฝั่งใจถึงทุกวันนี้

 

           &nbs