khr

 สวัสดีค่ะทุกคน

 

 

ขออภัยที่ลงช้านะคะ  ทั้งที่สัญญากับทุกคนว่าจะทยอยลงจนจบ Foot in mouth (หายไปสามวัน)

สำหรับตอนสุดท้ายนี้หวังว่าทุกคนจะชอบกันนะคะ   ในที่สุดเป้าหมายที่ตั้งใจไว้ก็สำเร็จแล้ว  เพื่อเฉลิมฉลองตอนอวสานของการ์ตูนที่เราชอบมากเรื่องหนึ่ง

 

ขอบคุณอาจารย์อามาโนะมากนะคะที่สร้างความสุขให้กับพวกเรา  จะรอการ์ตูนเรื่องต่อไปของอาจารย์นะคะ (ตอนนี้ก็ดูเรื่อง Psycho-Pass รอไปก่อน ฮา) 

 

 

 

ขอตอบคอมเม้นต์ทุกท่านก่อน

 

#1 By Kyono-Hana    ขอบคุณสำหรับการติดตามค่า  ตอนนี้ม้าโง่ไปหาเคียวยะแล้วค่ะ แต่จะสมหวังหรือไม่เชิญอ่านตอนต่อไปได้เลย Embarassed

 

#2 By นูนู่@Papytan   ตอนแรกก็จะเชียร์ให้หนีตามกันไปเหมือนกันค่ะ (แต่ถ้าทำจริงๆ มีแววแต่งเรื่องนี้ไม่จบเพราะคงออกทะเลซะก่อน ฮะๆ)  หวังว่าจะชอบตอนจบเรื่องนี้นะคะ

 

#3 By IndigoMist  ใครๆ ก็ไม่รักดีโน่ (โถ่ น่าสงสารจัง)   ยังคิดเลยว่าแต่งให้ดีโน่มันน่าสงสารมากไปหรือเปล่า (จขบ.ชอบกลั่นแกล้งเมะค่ะ ฮา)  ในที่สุดก็มาถึงตอนสุดท้ายหวังว่าจะชอบตอนจบเรื่องนี้นะคะ Embarassed

 

#4 By PamaiPraewa  ในที่สุดนางร้ายของคู่นี้ก็เปิดเผยแล้ว ทำให้คู่นี้ร้าวฉานเกือบสิบปี  ความร้ายของเธอยังมีอีกเรื่อยๆ ค่ะ ขอบคุณนะคะที่ชอบดราม่าเรื่องนี้ เพราะตอนแต่งนี่คิดหนักมากเลยว่าคนอ่านจะงงมั้ยกับสำนวนของเรา  ฮา  ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะคะ

 

#5 By OnimizU  พ่อหนุ่มม้าพยศวิ่งไปหารักแท้แล้วค่ะ (แต่ดูเหมือนวิ่งไปหาเรื่องมากกว่า ฮะๆ)  สำหรับตอนสุดท้ายนี้หวังว่าจะชอบกันนะคะ

 

 

ตอบเมนต์เสร็จแล้ว   ขอเชิญทุกท่านอ่านตอนต่อไปได้เลยค่า

 

Title : พันธนาการ (ภาค 10 ปี)

Author : Kukuri~~~

Pairing : Yamamoto X Gokudara [8059] ,Dino X Hibari [D18]

Rate : PG-13

Summary : หากถ่านไฟเก่าปะทุขึ้นอีกครั้ง  มันจะลุกโชน... หรือมอดลงเป็นเถ้าถ่านดังเดิม?

 

 บทนำ | ตอนที่ 1 | ตอนที่ 2 | ตอนที่ 3 | ตอนที่ 4 | ตอนที่ 5 | ตอนที่ 6 | ตอนที่ 7 |ตอนที่ 8 | ตอนที่ 9

ตอนที่ 10  | ตอนที่ 11  | ตอนที่ 12  | ตอนที่ 13  |  ตอนที่ 14 | ตอนที่ 15

 

 

 

 
ตอนที่16  [END]
 
 
 
 
    ฮิบาริกระชับผ้าพันคอสีดำให้มิดชิดกว่าเดิม  ดวงตาเรียวสีนิลมองเมฆบนฟ้าที่กำลังก่อตัวแน่น  ดูท่าทางหิมะแรกของฤดูนี้จะกลายเป็นพายุนั้น  ทำให้ชายหนุ่มผมดำนึกถึงอดีตเก่าๆ ไม่ได้ เมื่อเดินผ่านหมู่แมกไม้ที่รกแน่น  เขาก็เอ่ยออกมา


“แอบดูพอหรือยัง?”


“ผิดคาดไปหน่อยนะครับ” มุคุโร่ที่พิงต้นไม้ใหญ่ปรากฏตัวขึ้น  ก่อนจะแสร้งทำสีหน้าผิดหวัง “ผมนึกว่าจะเจอฉากที่หนีตามกันซะอีก”


“คนอย่างฉันไม่มีวันทำเรื่องน่าอายอย่างนั้นหรอก” ฮิบาริปรายตามองชายหนุ่มผมสีครามที่ยังแย้มรอยยิ้มอยู่ “และไม่เล่นตุกติกเหมือนเจ้าหนูสกปรกนั้นด้วย”
    

มุคุโร่หัวเราะร่วนเบาๆ เมื่อทราบความนัยที่แฝงอยู่ในคำพุดนั้น “คึหึหึ  ท่าทางฝ่ายนั้นคงจะเคลื่อนไหวตอนที่เห็นคุณนะครับ ช่างเป็นหนูตัวจ้อยที่สร้างปัญหาจริงๆ”


“ฉันว่าแกเป็นตัวสร้างปัญหามากกว่า”


“ต้องการคนช่วยมั้ยครับ” มุคุโร่เรียกอาวุธตัวเองออกมา และลูบปลายหอกสีเงินอย่างเย็นอารมณ์ “คนๆ เดียวคงจะตึงมือคุณไปหน่อยนะครับ  คุณผู้พิทักษ์เมฆา”


ฟิ้ว...
    


    กระสุนไรเฟิลเฉียดผ่านใบหน้าฮิบาริไปเพียงนิดเดียว  ความร้อนวูบที่ส่งผ่านไปที่แก้มทำให้ฮิบาริแสยะยิ้มออกมา “ฉันจัดการได้ แกไม่ต้องยุ่ง”


    ฮิบาริเรียกทอนฟาออกมาใช้และยกขึ้นมากันกระสุนไรเฟิลนัดที่สองที่ยิงมา  เสียงกระทบโลหะดังขึ้นตามมาก่อนที่ฮิบาริจะมองไปยังทิศทางที่มือสังหารแอบซ่อนอยู่ก่อนจะขมวดคิ้ว


“ห้องเจ้าสาว?”


“คึหึหึ  ท่าทางเธอคนนั้นใจร้อนจริงๆ นะครับ  ถึงได้ลงมือด้วย